Σαν σε επανάληψη της περσινής αναμέτρησης ο Κόροιβος Αμαλιάδας με μια μεγάλη ανατροπή στο τέταρτο δεκάλεπτο επανήλθε από το -12 και με ένα επιμέρους σκορ 23-9 στην 4η περίοδο κατάφερε να πάρει την πολύτιμη νίκη και να βυθίσει την ομάδα μας στα προβλήματα της... Αγωνιστικά προβλήματα και αδυναμίες που εδώ και αρκετές αγωνιστικές το τεχνικό τιμ αδυνατεί να διορθώσει με αποτέλεσμα η ομάδα αντί να παρουσιάζεται καλύτερη από παιχνίδι σε παιχνίδι μάλλον παρουσιάζεται χερότερη. Είτε είναι θέμα κούρασης είτε θέμα λανθασμένης αγωνιστικής φιλοσοφίας  θα πρέπει ο Δ.Πρίφτης και οι συνεργάτες του να βρουν σύντομα τις λύσεις.

Η ομάδα μας μπήκε νωθρά στην αναμέτρηση με  τον Κόροιβο να έχει ελαφρύ προβάδισμα σχεδόν στην μεγαλύτερη διάρκεια του Α΄ ημιχρόνου. Η πολύ καλή παρουσία του Όκαρο Γουάιτ κυρίως στο πρώτο δεκάλεπτο αλλά και το ξέσπασμα του Μακνήλ στο δεύτερο δεκάλεπτο η ομάδα κατάφερε με τη λήξη του ημιχρόνου να προηγηθεί στο σκορ. Στην επανάληψη ο ΑΡΗΣ μας μπήκε σαφώς πιο δυνατά και παίζοντας εξαιρετική άμυνα περιόρισε για ένα ολόκληρο δεκάλεπτο τους αντιπάλους μας στους 6 πόντους και έχτισε μια διαφορά ασφαλείας που έφθασε και στο +12 . Διαφορά που ο ΑΡΗΣ κρατούσε με ευκολία και όλα έδειχναν ότι κάπως έτσι θα κυλήσει το παιχνίδι μέχρι το τέλος. Όλα αυτά μέχρι 3' πριν το τέλος όπου το +11 για τον ΑΡΗ μας μέσα από μια σειρά ανόητων λαθών, κακών επιθετικών, αδράνειας στην άμυνα και βαθύ ύπνου στον πάγκο έγινε +2 για τον Κόροιβο 55'' πριν την λήξη του αγώνα! Δηλαδή με πιο απλά λόγια ο ΑΡΗΣ μέσα σε 120'' έχασε διαφορά 11 πόντων και βρέθηκε πίσω στο σκορ με ένα καλάθι διαφορά.  Αντίδραση δεν υπήρχε από τον πάγκο σε ένα παιχνίδι όπου για ακόμη μια φορά το κοουτσάρισμα του Πρίφτη παρόλο που δεν είχαμε ολοκληρωμένη εικόνα προκαλεί πολλά ερωτηματικά. Τα μόλις 18'33'' συμμετοχής του μοναδικού καθαρού σέντερ της ομάδος, το ανούσιο και περιορισμένο ροτέισον όπου ο Τσούπκοβιτς ήταν για ακόμη μια φορά θεατής και ο Μούρτος αγωνίστηκε μόλις 5' 24'' .  Με μια ομάδα που υποτίθεται ότι θέλει να παίζει πιεστική άμυνα όπως μας έδειξε στα πρώτα παιχνίδια αλλά λόγω κούρασης ή έλλειψης αξιόπιστων λύσεων από τον πάγκο καταλήγει να παίζει στα όρια του φάουλ, να χάνει την συγκέντρωση της στην επίθεση πηγαίνοντας σε κακές επιλογές αλλά και στην άμυνα κάνοντας εύκολα το φάουλ(28 βολές βάρεσαν οι αντίπαλοι μας έναντι 13) . Και όταν από τον πάγκο δεν υπάρχει κανείς να αφυπνίσει την ομάδα τότε ήττες σαν τις σημερινές μοιάζουν απολύτως φυσιολογικές...

Γνωστό το τροπάριο που θα ακούσουμε τις επόμενες ημέρες από όλους αυτούς που αρέσκονται σε αυτή την μιζέρια που επικρατεί σε ολόκληρο τον συλλόγο τα τελευταία χρόνια. Είπαμε δεν πάμε να πάρουμε το πρωτάθλημα αλλά δεν υπάρχει λόγος για ακόμη μια χρονιά ενώ υπάρχει η δυνατότητα να γίνει ένα πολύ δυνατό σύνολο να δίνουμε χαρές στον κάθε πικραμένο και να αναλωνόμαστε στα ίδια λάθη και στους τρόπους για να τα δικαιολογήσουμε. Φυσικά και δεν περιμέναμε να ακούσουμε τίποτα περισσότερο στη συνέντευξη τύπου από τον κ.Πρίφτη μιας και για τη νέα γενιά προπονητών μέχρι να τους δοθεί η ευκαιρία σε Παναθηναϊκό ή Ολυμπιακό όλες οι ήττες δικαιολογούνται και όλοι μπορούν να χάσουν και να κερδίσουν παντού. Αμπελοφιλοσοφίες πολλές, ουσία καθόλου... 

ΥΓ. Επιτέλους ήρθε η στιγμή της δικαίωσης για πολλούς συνΑρειανούς μας που εδώ και αρκετές αγωνιστικές κάνουν αγώνα να πείσουν και τους υπόλοιπους ότι ο ΑΡΗΣ φέτος δεν παλεύει για τίποτα και δεν στοχεύει πουθένα. Οικονομική εξυγίανση, μπάτζετ και τα λοιπά...

ΥΓ2. Πριν χρόνια ο Αντρέα Μάτζον είχε φάει κράξιμο γιατί στους μικρούς τελικούς με το Μαρούσι είχε καταφέρει σε κάτι λιγότερο από 4' να χάσει μια διαφορά 9 πόντων και μαζί και την πολύτιμη νίκη. Σήμερα βρήκαμε νέο ρέκορντμαν. 

ΥΓ3. Κάτω τα χέρια από τον Πρίφτη... δηλαδή επειδή έφτιαξε μια ομάδα με πολλά τεσσάρια και χωρίς δεύτερο σέντερ όπου κανείς δεν κάνει μπλοκ άουτ και επένδυσε σε μια αγωνιστική φιλοσοφία run and gun και πιεστικής άμυνας που με το υπάρχον ρόστερ δεν μπορεί να παίξει και πήρε ξένους παίκτες για να ξεσκονίζουν τον πάγκο και σε παιχνίδια σαν το σημερινό όταν οι παίκτες τα χάνουν δεν μπορεί να κάνει τίποτα για να το αλλάξει δεν σημαίνει ότι φταίει ο προπονητής... 

ΥΓ4. Λάσκαρη κλείσε τα αυτιά σου και άκου την καρδιά σου!